دل غمگین ز غم آزاد کنم

قفس تنگ دلم را شکنم

بند از بال و پرم باز کنم

تا توانم پر و بالی بزنم

چشم می بندم

چشم می بندم و با دل سفری خواهم کرد

می روم پیش خدا درد و دلی خواهم کرد

روز ها بود که غافل شده بودم از او

باز امشب به سویش نظری خواهم کرد

شب هجران  به نزدش سپری خواهم کرد

می زنم بال تا لحظه وصل

کاش معبود قبولم بکند...

رحم بر این دل رنجور بکند

                                                                       "مجتبی میرزائی"